Өләсәйем өйрәткәндәрҙән

Керҙәрҙе айырып алып, тап-таҙа итеп йыуып, ҡат ҡат сайып, ҡағып, тиҫкәре яғын әйләндереп, билдәле бер тәртиптә элегеҙ.
Мәйеттең керҙәре генә һығылмаҫ, әйләндерелмәҫ, шул көйө эленер.
Ир-аттың керҙәрен яғаһынан йыуа башларға кәрәк. Ил өҫтөндә, ауыл, кешелар араһында абруйлы булыр, һүҙе үтер.
40 көнөнә тиклем сабый баланың керҙәрен өйҙә, йәй көндәре ышыҡ урында, кеше күҙе күрмәҫ ергә элергә кәрәк.
Кер бауы таҙа, аулаҡ ерҙә булһын. Нәмә ҡағылдырып аяҡ аҫтында тормаһын.
Эске кейемдәр ҙә ышыҡ ерҙә киптерелһен. Кеше күҙенең энергияһы, зәхмәте күрмәҫ ерҙә.
Ир-ат кейемдәрен, балалар кейемдәрен иҙән йыуғысы итмәгеҙ. Ауырыу ҡағылыр.
Кейемдәр, ғөмүмән, һауыт-һаба, мебель кеүек әйберҙәрҙә сама тигән нәмә кәрәктер. Исраф – оло гонаһ. Шуның өсөн артыҡ әйбер алыу тыйыла. Кейемдәр ҙә әҙ булырға тейеш. Уларҙы ямап кейеү сауаплы эш. Борон 7 тапҡыр ямалһа, сауаплы ғәмәл булған.
Өй эсен таҙа тотоғоҙ, кейемдәрҙе элегеҙ, тупһа алдына ҡый өйөп һалмағыҙ. Фәрештәләр инмәҫ.
Кәрәкмәгән кейемдәрҙе яғырға, ярылған сынаяҡ, эшкинмәгән нәмәләрҙе ташларға. Ярыҡ сынаяҡ менән сәй эсмәҫкә – бәхетең китек булыр.
Бала тәтәйҙәре, кейемдәре иҙәндә туҙып ятмаһын. Йыуып, йыйып өҫтә тотоғоҙ.