Атай тураһында ҡәҙерле һүҙ. Зәки Кәримов

Ҡурайҙа уйнаны атайым, бейергә лә яратты.  Армия хеҙмәтен Кировоградта үтә, гуцуль бейеүҙәрен оҫта башҡарҙы.

 Һеңлем менән мине музыка мәктәбенә лә ул бирҙе. Ҡайҙандыр фортепиано ла тапты, шуға өйҙә лә иркенләп шөғөлләндек.

 Сәнғәт мәктәбендә директор булып эшләй башлағас, уның үҙ ҡулдары менән яҙған ғаризаһын да таптым архивтан.

 Атайым арҡаһында мин дүрт  йәшемдә уҡырға өйрәндем, балалар китабын уҡып бөтөп, биш йәшемдә Шиллер драмаларына уҡ тотонғайным!

 Атайым булмышы менән  изге, киң күңелле ине. Дуҫтарынан, туғандарынан һуңғы әйберен дә йәлләмәне.

 Атайым менән әсәйем Нөгөш һыу һаҡлағысы төҙөлөшөндә таныша. Шуға күрә ошо һыу һаҡлағысты уларҙың мөхәббәтенә һәйкәл итеп ҡабул итәбеҙ.

Шиғырҙар яҙҙы атайым, нескә күңелле ине. Был һәләте лә беҙгә тапшырылған.

 Йәш сағында романтик булған. Әсәйемде ҡышҡы сатлама һыуыҡта дуҫ егете менән ат санаһына ултыртып урлап алып ҡайтҡан.

 Атайым 1-се класлы водитель ине. Дуҫтары күп булды. Ябай кешеләр араһында ла, начальниктар араһында ла дуҫтары күп булды.

 Атайымды оҙатҡанда ла халыҡ күп булды – уны барыһы ла яратты, ихтирам итте.

 Ҡәберенә йыш барабыҙ, уның ҡулъяҙмаларын, фотоларын ҡәҙерләп һаҡлайым. Тыйнаҡ ҡына йылмайыуы, нурлы йәшел күҙҙәре һаман күҙ алдымда.

Мин атайыма оҡшағанмын. Бында, Мораҡта, икенсе Фатима тиһәләр ҙә, атайымдың тыуған яғында Зәки ҡыҙы тиҙәр мине.