

Үҙем атай булғас, ике ҡыҙыма ошо үҙемә етмәгән атай һөйөүен бирергә тырыштым. Һәм, моғайын, маҡсатыма ирешкәнмендер тип уйлайым. Сөнки әле булһа, ике ҡыҙымдың “Беҙҙе атайыбыҙ шулай тип өйрәтте”, “Беҙҙең атай былай тип әйтте”, “Атайыбыҙ ошолай эшләй торғайны” тигәндәрен ишетәм. Үҙҙәренең балаларын да “олатайығыҙ ошолай әйтә ”, “олатайығыҙ беҙҙе ошолай тәрбиәләне” тип тәрбиәләйҙәр. Шуға үҙемдең маҡсаттарыма ирешкәнмендер тип ҡыуанам. Киләсәктә ошо минең ҡыҙҙарым тәрбиәләгән ейәндәрем, әсәләре әйткән һүҙҙәрҙе иҫтәрендә тотоп, ғөмүмән, ир ошолайыраҡ булырға тейеш икән тип үҫерҙәр, моғайын, ысын ил һаҡсылары, ил терәге булырҙар ирҙәр булып үҫерҙәр тип ышанам.