Шат сағыңда хәбәр ебәр миңә,
Шат булыуҙар һиңә килешә.
Телефоның оҙаҡ өндәшмәһә,
Мин хафаға төшәм, бирешәм.
Ауыр саҡта миңә шылтыратсы,
Уртаҡ булһын әрнеү, ғазаптар.
Йыраҡтарҙан һиңә иң ҡуярмын –
Үкенестәр ҡалмаҫ аҙаҡтан.
Һағынғаның һайын хәбәр юлла,
Мин тойормон һинең һөйөүҙе,
Ниҙәр һиңә тынғы бирмәгәнен,
Һин борсолма, минең тарафтарҙан
Шылтырау йә хәбәр булмаһа;
Кискә ҡаршы дауыл-фәлән ҡубып,
Ул таңын да әгәр тынмаһа –
Түҙә алмай һине һағыныуға,
Һинең янға, тиеп, юлға сығам:
Көҙгө рашҡы, ҡышҡы һалҡында.
Юлға сығам яҙғы юлһыҙ мәлдә,
Юлда булам йәйге селләлә.
Тик көт мине, иркәм, һағынып көт,
Йөрәк йылың ғына йәлләмә.